ზაფხულის არდადეგების დასრულებამდე ჯერ კიდევ დიდი დროა დარჩენილი. გარდა იმისა, რომ მოსწავლეებმა ეს დრო განტვირთვას უნდა დაუთმონ, კარგი იქნებიოდა, თუ სწავლას მთლიანად არ ჩამოშორდებოდნენ და ახალ ლიტერატურას გაეცნობოდნენ. 

გთავაზობთ ლექსებს, რომლებიც მოსწავლეებმა ზაფხულის არდადეგების მიმდინარეობისას შეიძლება ისწავლონ. მათი მოცულობა და სირთულე ისეთია, რომ ბავშვები ძალიან არ დაიტვირთონ და თანაც, დრო შინაარსიანად გაატარონ. 


ზაფხული (ნესტან კუპრავა)

რა კარგია ზაფხული,-
გარუჯული დღეები,
მომღერალი ჩანჩქერი,
ჩრდილიანი ტყეები,
ჭრიჭინების ჭრიჭინი,
ჩიტუნების გალობა,
ცვრის საყურე ბალახებს
ერგო ციურ წყალობად.
მდინარეში ვბანაობთ,
ზვირთებს მივდევთ ჩქაფუნით,
რა ტკბილია ზაფხული!
რა კარგია ზაფხული!


ახალი კბილი (იოსებ ციცქიშვილი)

მიყვარს ბევრი კანფეტი
და მურაბა ტკბილი,
ამ ზაფხულში სოფელში
მოვიცვალე კბილი.

ბებომ მითხრა: _ ეგ კბილი
გავატანოთ თაგუნებს,
მაგის ნაცვლად თაგუნა
თავის საღ კბილს გარგუნებს.

თაგვო, კბილი მომეცი
და საქვეყნოდ გპირდები,
ცოტას შევჭამ კანფეტებს,
შენს კბილს გავუფრთხილდები.

* * * (ცირა ტურაშვილი)

სოფლისაკენ ჰერი-ჰერი,
მივიჩქარით მალე,
ეს ზაფხული ძლივს დაიწყო,
მზე კაშკაშებს ცაზე.

ასკინკილით შემოვივლით,
მეგობრები მდელოს,
უამრავი ყვავილები,
დავუკრიფე ბებოს.

ისიც ბევრ ხილს დამახვედრებს,
სავსეაო ეზო,
იცის მიყვარს ჩურჩხელები,
ერთად ამოვკემსოთ.

აჭიკჭიკდა ჩიტუნია (ნესტან კუპრავა)

აჭიკჭიკდა ჩიტუნია,
გვიგალობა ადრიანად.
მზე ღრუბლიდან იჭყიტება,-
ვიყავიო დარდიანად.
ქარო, ღრუბლები გაფანტე,
დაუბერე მადლიანად,
ის ჩიტუნა გავახარო,
რომ მეძახის ხათრიანად,
მთა და ბარი გავუნათო
ხე-ტყე-ბალახ-ვარდიანად!


ზაფხულის სურათი (მაია წიგნაძე)

ზაფხულია გვირილებმა
გაახილეს თვალი,
ხიდან ლოყებდაბრაწული
იღიმება მსხალი,
ისე ცხელა მდინარეში,
სულ დამშრალა წყალი
ჭიანჭველა მზეს ეძახის,
არის შენი ბრალი!

დაფრინავენ ჩიტუნები (ნესტან კუპრავა)

რომ ვუმზერ გაშლილ ველ-მინდვრებს
და აყვავებულ ტყისპირებს,
მდელოს-ათასფრად დაქარგულს,
ხავერდივით რომ ბიბინებს,
ფრთა მესხმის სიხარულისგან,
ვიღიმი, ტკბილად ვღიღინებ...
თავს მზე დაგვნათის ცხრათვალა,
ზეცა მიცინის კრიალა,
ჩიტმა მეგობრად ჩამთვალა,
ჭიკჭიკით გადამიარა.
ღმერთო, ეს ჩიტი მიცოცხლე,
არ გაუჩინო იარა!
მთას ლურჯი ქუდი უხდება,
წყარო წმინდაა, კრიალა...
ჩიტმა მეგობრად ჩამთვალა,-
ჭიკჭიკით გადამიარა!

მშრომელი ფუტკარი (სოფო გასიტაშვილი)

იცინიან, თამაშობენ
მინდვრად ციცქნა მწერები,
ფუტკარი კი მხოლოდ შრომობს,
მოიფრინა ველები.

ეძახიან მეგობრები
კოღო, ბუზი, პეპელა,
“- მოდი, ჩვენთან გაერთეო”,
ფრთებს უქნევენ ნელნელა.

“- გართობისთვის ვერ დავკარგავ
გაზაფხულის ამ დღეებს,
შუა გზაზე მიტოვება
არ უხდება საქმეებს.

ყვავილები უნდა ვნახო,
ფერადი და ნორჩები,
მხოლოდ მაშინ დავისვენებ,
როცა საქმეს მოვრჩები”.