ეპიდსიტუაციის გამწვავებამ მნიშვნელოვანი ცვლილებები შეიტანა სასკოლო ცხოვრებაში. მათ შორის, ყველაზე არსებითია ის, რომ სასწავლო პროცესმა ძირითადად ონლაინ სივრცეში გადაინაცვლა, რამაც განაპირობა მთელი რიგი საორგანიზაციო და შინაარსობრივი ხასიათის ცვლილებები; შესაბამისად, გააჩინა შეკითხვები:

• როგორ დავძლიოთ პროგრამა შემცირებულ ვადებში?
• როგორ დავგეგმოთ სწავლა-სწავლების პროცესი განახევრებული საათობრივი ბადის პირობებში?
• როგორ ჩავატაროთ ეფექტური გაკვეთილი, როცა გაკვეთილის ხანგრძლივობა 20-25 წუთია?
• როგორ დავაინტერესოთ მოსწავლეები? როგორ შევაფასოთ მათი მიღწევები?

თანდათანობით სულ უფრო მეტი სკოლა გადადის ონლაინ სწავლებაზე. შესაბამისად, მზარდია ყურადღება და ინტერესი დისტანციური სწავლების კონცეფციასთან დაკავშირებით.

დისტანციური სწავლება ხშირად შეცდომით მხოლოდ ონლაინ კომუნიკაციასთან იგივდება. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ის უბრალოდ კომუნიკაციის ალტერნატიულ არხს წარმოადგენს; მაშინ როცა დისტანციურ სწავლებას ღრმა თეორიულ-ფილოსოფიური საფუძვლები ეძებნება, რომლებსაც საპატიო ადგილი უჭირავს თანამედროვე განათლების მეცნიერებებში.

სტატიაში განხილულია დისტანციური სწავლების რაობა და მისი ფილოსოფიის მიმართება იმ პარადიგმულ პრინციპებთან, რომლებსაც „ახალი სკოლის მოდელი“ და მთლიანად განათლების რეფორმა ეფუძნება; კერძოდ, განხილულია, თუ როგორ აისახება დისტანციური სწავლება:

1. სწავლა-სწავლების კონცეფციაზე;
2. სასწავლო პროგრამებზე;
3. სასკოლო კულტურაზე.