რა უხარია მასწავლებლებისგან და რა უკვირს მოსწავლეებისგან; როგორ აფასებს 2020 წელს და რას ურჩევდა მშობლებს - აღნიშნულ საკითხებზე etaloni.ge-სთვის მიცემულ ბლიც-ინტერვიუში დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ოზაანის საჯარო სკოლის დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელმა, მზია ლეკაშვილმა ისაუბრა.

- კოვიდ-პანდემიამ დაგვანახა...

- მსოფლიო დიდი საფრთხისა და კატასტროფის წინაშე დგას და ჩვენი მხრიდან, აუცილებელია, ჯანდაცვის სამინისტროს რეკომენდაციების ზედმიწევნით დაცვა.

- ონლაინ სწავლებამ გვასწავლა...

- კომპიუტერული ტექნოლოგიების გამოყენება ღრმად და საფუძვლიანად... ვახერხებთ სხვადასხვა პლატფორმის გამოყენებას სწავლებაში.

- 2020 წელს დავახასიათებდი...

- სიკვდილის წელი, პირბადეებით პირაკრული და შიშით დადუმებული მსოფლიოს მოსახლეობა. გაჩერებული დედამიწა.

- მასწავლებლებისგან ყველაზე ხშირად მიხარია...

- როცა დილით, 9 საათისთვის ყველა ადგილზეა, სკოლაში სიმშვიდეა და სრული მზადყოფნაა სასწავლო პროცესის დასაწყებად. მახარებს ჩემი კოლეგების კარიერული წინსვლა. გულით ვხარობ, როცა მათ წარმატებების შესახებ ვისმენ.

- მოსწავლეებისგან ყველაზე მეტად მიკვირს...

- როცა ინდიფერენტულობას იჩენენ სწავლისადმი. მიკვირს და მაღიზიანებს მათი წამბაძველობა ყოველგვარი უხამსი საქციელისადმი(დედის გინება, ჩაცმის და ვარცხნილობის განსხვავებული სტილი და ა.შ.)

- მშობლებს ვურჩევდი...

- ნუ მიაჩვევენ შვილებს, რომ სკოლის გაცდენა ყველა პატარა, უმნიშვნელო მიზეზის გამო შეიძლება. ნუ გაუწევენ მათ „დათვურ“ სამსახურს, ნუ შეასრულებენ მათ დავალებებს. ვურჩევდი მშობლებს, მოარიდონ ბავშვები ოჯახურ კონფლიქტებს, რადგან ეს ბავშვის ფსიქო-ფიზიკურ განვითარებაზე ძალიან მოქმედებს - ნადგურდება ბავშვის ფსიქიკა. შეუქმნან ბავშვებს სწავლის პირობები (სიმშვიდე, ცალკე კუთხის გამოყოფა). ბავშვმა უნდა შეიგნოს ის, რომ რასაც აკეთებს, ეს მნიშვნელოვანია მისი მომავლისთვის.

- ყველაზე ხშირად ვფიქრობ....

- თუ როგორ ქვეყანაში იცხოვრებენ ჩვენი შვილები; როგორ შეხვდებიან 21-ე საუკუნის გამოწვევებს. მე კი, ასაკში შესულს მანანა ჩიტიშვილის ლექსი მახსენდება:

„ნეტავ, ჩვენ რომ არ ვიქნებით იმ წელს,

რანაირი გაზაფხული მოვა?“