ბავშვი ყველაფერს ახალს შეიმეცნებს და ბუნებრივია, სურვილი უჩნდება რაღაც დაშალოს, რომ ნახოს, როგორია ის შიგნიდან. როგორც წესი, ძვირადღირებული ნივთი უფრო საინტერესდ გამოიყურება, რადგან მას, ხშირ შემთხვევაში, მეტი დეტალი აქვს.

თუ თქვენ შვილს გადაჭარბებული ცნობისმოყვარეობა შეამჩნიეთ, მაშინ სჯობს უფრო მეტად ასაწყობი სათამაშოები უყიდოთ, რომელიც უპრობლემოდ იშლება და იწყობა.

მშობლები, შვილისთვის სათამაშოს შეძენის დროს, არ ფიქრობენ, რომ სათამაშო შესაძლოა ბავშვს, უბრალოდ, არ მიესადაგოს, და რომ არ შეიძლება ყველაფრის ყიდვა, რასაც ბავშვი ითხოვს.

მაგალითად, როდესაც ბავშვი ჯერ მხოლოდ 3 წლისაა და მანქანის ყიდვას ითხოვს მშობლები მის სურვილს სიხარულით ასრულებენ. ძალიან მალე კი აღმოჩნდება, რომ მანქანა დაშლილია, ძვირადღირებული სათამაშოს დანტვრევისთვის კი ბავშვს „ხვდება“. ამასთან, ხშირად, მშობლებს არ ესმით, რომ ასეთ ასაკში აზრი არ აქვს უთხრათ ბავშვს იმის შესახებ რა არის ძვირადღირებული, მას ეს ჯერ არ ესმის.

ასეთი სიტუაციიდან საუკეთესო გამოსავალი მოლოდინია. ადრეულ ასაკში ასეთი სათამაშოების ყიდვა არ ღირს. ასევე არსებობს სპეციალურად პატარა ბავშვებისთვის განკუთვნილი სათამაშოები. არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება სათამაშოს ყიდვა, რომელშიც პატარა დეტალებია - ამან შესაძლოა მის ჯანმრთელობას ზიანი მიაყენოს.

თუ ძალიან გინდათ ბავშვის განებივრება, შეგიძლიათ ძვირდადღირებული სათამაშოც უყიდოთ, მაგრამ მზად უნდა იყოთ იმისთვის, რომ ბავშვი მას მალე დაშლია. 

გადაჭარბებული მზრუნველობა შესაძლოა აგრესიის მიზეზი გახდეს. პატარა ბავშვებსაც კი ყოველთვის არ უყვართ, როდესაც მათზე გამუდმებით ზრუნავენ. ასეთმა მზრუნველობამ შესაძლოა უბრალოდ ბავშვის მხრიდან აგრესია გამოიწვიოს და რა თქმა უნდა, მას რაღაცის გატეხვა მოუნდება.

როცა ბავშვი ავადაა. როგორც წესი, ცუდად ყოფნას გაღიზიანებაც ახლავს, ამიტომ, როდესაც ბავშვი უგუნებოდაა და რაღაც არ გამოსდის, მაშინ, სავარაუდოდ, მისი გატეხვა უნდება.

ახალი სათამაშო. შესაძლოა, ახალი სათამაშო უბრალოდ არ მოსწონდეს ბავშვს და მისი გატეხვით სავარაუდოდ, ის ახალს მიიღებს.

წყენა. არ აეჭვიანოთ. როდეაც ხედავს, რომ ახალი სათამაშო სხვას უყიდეთ, მას მისი გატეხვა მოუნდება.