მასწავლებლისა და მოსწავლის ურთიერთობა სასწავლო პროცესის ერთ-ერთი ძირითადი ასპექტია. სწორად მიცემული შენიშვნა არა მხოლოდ ხელს უწყობს მოსწავლის აკადემიურ განვითარებას, არამედ პიროვნული ზრდის მნიშვნელოვანი ნაწილი ხდება. მასწავლებელს უნდა ჰქონდეს უნარი, კრიტიკა კონსტრუქციულად და მოტივაციურად მიაწოდოს მოსწავლეს ისე, რომ არ დაზიანდეს მისი თვითშეფასება და სიხალისე სწავლის მიმართ.

რატომ არის მნიშვნელოვანი სწორი მიდგომა? გთავაზობთ სპეციალისტების რჩვებს.

შენიშვნის სწორად მიცემა ბავშვს ეხმარება:

• შეცდომების გააზრებასა და გამოსწორებაში
• პასუხისმგებლობის აღებაში
• პიროვნული განვითარებისა და თვითდისციპლინის ჩამოყალიბებაში
• სწავლის მოტივაციის შენარჩუნებასა და გაძლიერებაში ძირითადი პრინციპები

პოზიტიური მიდგომა: შენიშვნის მიცემამდე სასურველია მოსწავლეს ჯერ დადებითი მხარეებზე მიუთითოთ. ეს ხელს უწყობს კომუნიკაციის გახსნილობას და ბავშვის მზადყოფნას კრიტიკის მიღებაზე. მაგალითად: „შენი ნაშრომი ძალიან შემოქმედებითია, თუმცა რამდენიმე დეტალს უფრო მეტი ყურადღება სჭირდება“. 

კონკრეტულობა: სჯობს ზოგადი კრიტიკის ნაცვლად, ყურადღება კონკრეტულ საკითხებზე გამახვილდეს. ამის მაგივრად, რომ ვუთხრათ „არასწორად შეასრულე დავალება“, შეიძლება ვთქვათ: „ეს ნაწყვეტი არასწორადაა გაანგარიშებული, მოდი ერთად გადავხედოთ“. 

ემპათია: მასწავლებელმა უნდა გაითვალისწინოს ბავშვის ემოციური მდგომარეობა. აგრესიული ან დამცინავი ტონი არაეფექტური და დამაზიანებელია.

პირადი საუბარი: საჯარო შენიშვნა ხშირად იწვევს სირცხვილისა და შიშის გრძნობას. უკეთესია შენიშვნა პირადად მიაწვდოს მოსწავლეს, კლასთან განხილვის გარეშე.

შესაძლებლობის მიცემა: შენიშვნა უნდა შეიცავდეს გამოსავლის გზას ან შემოთავაზებას. მაგალითად: „თუ გინდა, გუშინდელი დავალება უკეთესად გააკეთო, გთავაზობ, ერთად გავიაროთ საკითხი“. 

პოზიტიური დასასრული: მასწავლებელმა უნდა დაასრულოს საუბარი პოზიტიური ტონით, რაც ბავშვს მოტივაციას მისცემს შემდგომი განვითარებისთვის. მაგალითად: „მჯერა, რომ შემდეგში უკეთ გაართმევ თავს“.

რა უნდა მოერიდოს მასწავლებელი?

• დამცინავ ტონს: სარკაზმი ბავშვზე დამანგრეველ გავლენას ახდენს.
• ზოგად კრიტიკას: „ყოველთვის უყურადღებოდ ხარ“ – ასეთი ფრაზები ბავშვს უხარისხო ეჩვენება.
• შეჯიბრის წახალისებას: „იმაზე ცუდი ნაშრომი გაქვს, ვიდრე შენს თანაკლასელს“, – მსგავსი მიდგომა არასასურველია. 

მასწავლებლის როლი არა მხოლოდ ცოდნის გადაცემაში, არამედ მოსწავლის პიროვნული განვითარებისთვის მხარდაჭერაში მდგომარეობს. სწორად მიცემული შენიშვნა ბავშვის სწავლის პროცესის განუყოფელი და ღირებული ნაწილია. მთავარია, ის კონსტრუქციული და კეთილგანწყობილი იყოს.