ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ხუცუბნის საჯარო სკოლის მე-12 კლასის მოსწავლე ზურა ქარცივაძე შემოქმედებითი ნიჭით გამოირჩევა. მას ძალიან უყვარს ჩანახატებისა და ლექსების წერა.

გთავაზობთ მის ერთ-ერთ ლექსს:

                        ***

იყო სოფელი იდუმალ მოსილი,

იყო მდუმარე, იყო წყვდიადი,

აქ დაიღუპა ხალხი დიადი.

მწარე ხმა ისმა უცებ სირენის,

ყველა იხსენებს თავის ახლობელს,

ვისაც კვალი აქვს კანზე სიბერის.

ყველა გაფრინდა, ვინც აქ ცხოვრობდა,

მე კი მათ სხეულს ვეფერებოდი,

მინდოდა მათზე ბუდე მეპოვა,

თუმცა ჯერ კიდევ ფრენას ვსწავლობდი.

იყო სოფელი იდუმალ მოსილი,

იყო მდუმარე, იყო წყვდიადი,

აქ დაიღუპა ხალხი დიადი.

პანიკის წუთებს ემონვის ყველა,

სულის ხსნის დარდი ცალკე გვაწუხებს,

მათზე ფიქრები გვჩეხავს და გვანგრევს.

თებერვლის თოვლში აგვერია მომავლის მზერა,

იქ, სადღაც შორს ვეღარ ვხედავთ სხივებს ნამიანს.

გავიდა დღეები, ისევ იცვალა ფერი სოფელმა,

მდუმარე დარდი თითქოს გაიქრო კაცმა ყოველმა,

მე კი ვუყურებ მწუხარებით შემოსილ ხეებს

და მაშინ ვხვდები, წლებიც კი ვერ ცვლის წარსულის დღეებს.

იყო სოფელი იდუმალ მოსილი,

იყო მდუმარე, იყო წყვდიადი,

აქ დაიღუპა ხალხი დიადი.