1945 წელს ნოდარ დუმბაძემ ჩოხატაურის რაიონის სოფელ ხიდისთავის საშუალო სკოლა დაამთავრა და თბილისში დაბრუნდა სწავლის გასაგრძელებლად. შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე, რომელიც 1950 წელს დაამთავრა. ეკონომიკური ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ იგი ასისტენტად მუშაობდა უნივერსიტეტის ლაბორატორიაში, იმავდროულად ეწეოდა შემოქმედებით მოღვაწეობას. 

1956—1957 წლებში მან გამოსცა იუმორისტული მოთხრობების სამი კრებული. 1957 წელს სამსახური მიატოვა, რათა მთელი დრო მწერლობისათვის მიეძღვნა. სხვადასხვა ჟურნალთან თანამშრომლობის პარალელურად დუმბაძე კინოსცენარებსაც წერდა. იმავდროულად იბეჭდებოდა მისი იუმორისტული მოთხრობებიც.

სწორედ მას ეკუთვნის რომანები: „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ — 1960 წ. „მე ვხედავ მზეს“ — 1962 წ. „მზიანი ღამე“ — 1967 წ. „ნუ გეშინია, დედა!“ — 1971 წ. „თეთრი ბაირაღები“ — 1973 წ. „მარადისობის კანონი“ — 1978 წ.