- ჩემი სკოლა მახსენებს. . .

- ტკბილ და უდარდელ ბავშვობას.

- ჩემი პირველი მასწავლებელი. . .

- სამწუხაროდ ის უკვე აღარ არის ცოცხალი, მაგრამ დრო რომ უკან დაბრუნებულიყო, აუცილებლად ვინატრებდი, რომ ის ყოფილიყო  ჩემი პირველი მასწავლებელი. მან მასწავლა სკოლის და სწავლისადმი სიყვარული. პირველივე კლასიდან ვოცნებობდი ვყოფილიყავი მასწავლებელი.

- მოსწავლე რომ ვიყავი. . .

- ვცდილობდი, რომ სანიმუშო და ყოჩაღი მოსწავლე ვყოფილიყავი.

- ჩემი სამაგიდო წიგნი. . .

- ჩემს ახალგაზრდობიდან დღემდე იყო, არის და იქნება ყოველთვის ჩემი საყვარელი ავტორის მარგარეტ მიტჩელის „ქარწაღებულები“. მე მიყვარს მთავარი გმირი - სკარლეტი, მისი ცხოვრებისადმი ენთუზიაზმი და სიყვარული, რომელიც არასდროს ნებდება. მიისწრაფის თავისი სურვილების ასრულებისკენ და თავისი ოჯახის კეთილდღეობისათვის.

- ზაფხულში ვცდილობ. . .

- მაქსიმალურად, შეძლებისდაგვარად, დავისვენო, როგორც ფიზიკურად ისევ ფსიქოლოგიურად.

- ფრაზა, რომელიც ხშირად მახსენდება. . .

- ისევ და ისევ „ქარწაღებულებიდან“ სკარლეტის საუკეთესო გამონათქვამი: „...მე ამაზე ხვალ ვიფიქრებ...“, ანუ არასდროს არ უნდა გაჩერდე, სიტუაციიდან გამომდინარე, ყოველთვის იარო წინ.