დავალება, რომლის შესრულება ბავშვებს დამოუკიდებლად არ შეუძლიათ, არ არის სწორად შერჩეული დავალება - ეს არის მარტივი ჭეშმარიტება, რომელიც ყველა მასწავლებლისთვის ამოსავალი წერტილი უნდა იყოს.

მოსწავლეების ნაწილი ბევრი და რთული დავალების შესრულებას უმკლავდება, თუმცა ბევრისთვის ეს გაკვეთილების შემდეგი ცხოვრებისთვის დამთრგუნველი ფაქტორი ხდება. მათ ოჯახისთვის, მეგობრებისთვის, გართობისთვისა და დასვენებისთვის დრო არ რჩებათ.

ზოგიერთი მოსწავლე ღამის 10-12 საათამდე ზის და დავალებებს ამზადებს. 6-საათიანი დატვირთული სასკოლო დღის შემდეგ საათობით ჯდომა და დაძინებამდე დავალების წერა მოსწავლისთვის სტრესულ გარემოს ქმნის.

ბავშვებს ბევრი დავალების გამო სტრესს თუ ამჩნევთ, თუ დავალებების დაწერას სისტემატურად ვერ ასწრებს და მისი ნიშნებიც უარესდება, ეს მასწავლებლისთვისაც ნიშანი უნდა იყოს, რომ მდგომარეობა გამოასწორონ. დაგვერწმუნეთ, ამ დროს მოსწავლეები, რომლებსაც უნდათ კარგი აკადემიური მოსწრება ჰქონდეთ, დიდ დისკომფორტს გრძნობენ.

რა სახის დავალებებია ეფექტური?

ტვინი უკეთ იმახსოვრებს, როდესაც რაღაცას იმეორებს. ანუ უმჯობესია მოსწავლეებს ისეთი დავალებები მისცეთ, წინა მასალების გადახედვას რომ მოითხოვს.



როდის უნდა ჩაერიოს მშობელი?

არსებობს მოსაზრება, რომ მეტი დავალება მოსწავლეს უკეთეს შედეგზე გაიყვანს და ასე უფრო მაღალ ქულებს დაიმსახურებს, თუმცა მოსწავლე სრულყოფილად თუ ვერ ასრულებს მათ, საწინააღმდეგო შედეგი დგება.

მშობლები შვილებს დავალების შესრულებაში უნდა დაეხმარონ თუ ამჩნევენ, რომ დავალება გადაჭარბებულად დიდ დროს მოითხოვს და ბავშვები მას დამოუკიდებლად ვერ უმკლავდებიან. მშობელმა მიზეზით, რომ დღის განმავლობაში სამსახურში ძალიან დაიღალა, არასოდეს უნდა აარიდოს თავი შვილის დახმარებას.

ასევე, მშობელი მასწავლებელთან თუ დაიწუწუნებს, რომ მისი შვილი დავალებებს თავს ვერ ართმევს, მას კი დასახმარებლად დრო არ აქვს, მასწავლებელი, სავარაუდოდ, მას დავალებებს შეუმცირებს, რაც ბავშვის განვითარებაზე უარყოფითად აისახება.