ქართულ ენაში არის სახელები, რომელთაგან ზმნური ფორმები იწარმოება. მაგალითად.: ახლო, აახლოებს; ფართო, აფართოებს; უთო - აუთოებს, ჯადო - აჯადოებს... ო ბოლოხმოვნიანი სახელებისგან მომდინარე ზმნებს ვ თანხმოვანი მხოლოდ წყვეტილის მწკრივში აქვს შენარჩუნებული. დავაკვირდეთ: ახლო - დააახლოვა ( წყვეტილი - რა ქნა?) და არა: დააახლოა. სხვა მწკრივებში ვ ბგერა უმართებულოდ ჩნდება. სწორი ფორმებია: აახლოებს (აწმყოს წრე - რას შვრება?), დააახლოებს (მყოფადი - რას იზამს?), დაუახლოებია (I თურმეობითი - რა უქნია?). ვ ბგერა არ ჩნდება საწყისებისა და მიმღეობების წარმოებისას. სწორი ფორმებია: დაახლოება, დაჯილდოება, გაფართოება, დაახლოებული, დაჯილდოებული, გაფართოებული...