თუ ადამიანი ფლობს ტექსტის შექმნის უნივერსალურ ალგორითმს და მკაფიოდ მისდევს მას, ნებისმიერი მოთხოვნის შესაბამისი ტექსტის დაწერა, სირთულეს არ წარმოადგენს. პირველ რიგში სწორედ ეს საბაზო ცოდნა უნდა ვასწავლოთ ბავშვს და რაც უფრო ადრე მით უკეთესი. შესაძლებელია უკვე მესამე - მეოთხე კლასშიც.

რამდენიმე სავალდებულო წესი:

1.  ტექსტის შექმნისას, ბავშვმა პირველ რიგში უნდა იფიქროს მკითხველზე: ვის, რისთვის და რა უნდა შეატყობინოს. ურჩიეთ იფიქროს, როგორ დაწეროს ისე, რომ ტექსტის წაკითხვა სასურველი გახდეს. იყოს საინტერესო, როგორც სხვებისთვის ისე მისთვის. 

2. უმალვე კარგი ტექსტის დაწერა შეუძლებელია, აუცილებელია შავი ფურცელი და რამდენიმე ეტაპად გულმოდგინე მუშაობა. პირველ რიგში საჭიროა თხზულების ძირითადი აზრის ჩამოყალიბება და მისი ჩაწერა. შემდეგ ტექსტის აგება ისე, რომ მან მკითხველი ამ აზრამდე მიიყვანოს.

3. ტექსტის ასაგებად, აუცილებლად საჭიროა სამუშაო გეგმა თეზისების სახით მაინც, ნაფიქრისა და მასალის შეგროვების შედეგად დანომრილი. თუ ბავშვს არ ესმის რა არის გეგმა, რისთვის არის საჭირო და როგორ შეადგინოს, იგი ვერ შეძლებს ლოგიკურად ააგოს ტექსტი.

4. ავტორს უნდა ჰქონდეს მკაფიო წარმოდგენა მეტყველების სხვადასხვა ტიპებზე და იმის შესახებ, თუ როგორ იგება ტექსტი - თხრობა, აღწერა, მსჯელობა. მეტყველების სხვადასხვა ტიპების ერთ ტექსტში შეერთება უნდა მოხდეს გააზრებით.

5. იმისთვის რომ, რაიმე დაწერო, საჭიროა თუნდაც მცირე, მაგრამ საკუთარი ცხოვრებისეული გამოცდილება. ამასთან, აუცილებელია მკითხველის და მაყურებლის გამოცდილებაც.

6. როდესაც ტექსტი შექმნილი და შავ ფურცელზე დაწერილია, საჭიროა მისი ყურადღებით წაკითხვა და დარედაქტირება. მანამდე კი სანამ ბავშვს ტექსტის რედაქტირებას ასწავლით, მას უნდა გააცნოთ შეცდომების კლასიფიკაცია.