რამდენიმე დღეა თსუ-სა და სტუ-ს რეორგანიზაციის, მათი გაერთიანებისა თუ შერწყმის საკითხი საზოგადოებაში აქტიური განხილვის საგანია და მიუხედავად იმისა, ორივე უნივერსიტეტის პროფესორებისა და სტუდენტების ნაწილი კატეგორიულად ეწინააღმდეგება ამ ფაქტს, სამინისტროს წარმომადგენლებიც ლამის ყოველდღიურ რეჟიმში მართავენ მათთან შეხვედრებს, თავად განათლების მინისტრმა უკვე საჯაროდ განაცხადა „გაერთიანება გარდაუვალია“-ო, ხოლო მისმა მოადგილემ, ზვიად გაბისონიამ დაამოწმა - გადაწყვეტილება მიღებულია და მიუხედავად იმისა, საჯარო კონსულტაციები აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით არ გაგვიმართავს, სამინისტრომ დისკრეციული უფლება გამოიყენაო.

და მაინც, რატომ დადგა დღის წესრიგში ამ ორი უნივერსიტეტის გაერთიანების საკითხი? 

პრემიერ-მინისტრმა, ირაკლი კობახიძემ განმარტა, რომ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს ის მდგომარეობა უნდა აღუდგინონ, რა მდგომარეობაც შექმნისას ჰქონდა: „ავიღოთ სტატისტიკა: დისციპლინებიდან, რომლებიც წარმოდგენილი იყო ტექნიკურ უნივერსიტეტში, მხოლოდ 43 პროცენტია ტექნიკური მიმართულება და 57 პროცენტია სამართალი, ეკონომიკა და სხვა დისციპლინები, რომელთაც არანაირი შემხებლობა არ აქვთ იმასთან, რაც თავის დროზე ისწავლებოდა... გვინდა, როგორც შეიქმნა თავის დროზე ეს მიმართულება - იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთგვარი შვილი, ეს მდგომარეობა აღდგეს... არ დასცალდა ივანე ჯავახიშვილს ამ საკითხზე ზრუნვა, გვინდა აღვუდგინოთ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს ის მდგომარეობა, რა მდგომარეობითაც შეიქმნა თავის დროზე ეს უნივერსიტეტი“.