მასწავლებლის პროფესიული განვითარებისა და კარიერული წინსვლის სქემით განსაზღვრულია მასწავლებლის პროფესიული სტანდარტი და იმავე სქემის მიხედვით, ყველა ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება ვალდებულია, აამოქმედოს  შეფასებისა და ხარისხის განვითარების დამოუკიდებელი სისტემა, მასწავლებელთა საქმიანობაზე დაკვირვების გზით.

მასწავლებლის პროფესიის რეგულირების პროგრამის ხელმძღვანელი, ხათუნა ბარაბაძე ერთ-ერთ ვებინარში, განმარტავს, თუ რა მოვალეობა ეკისრება ხარისხის მართვის ჯგუფს, რატომ დადგა მისი შექმნის საჭიროება და თუ ასეთი ჯგუფი სკოლას არ ჰყავს, როგორ განესაზღვრა დირექტორს ვალდებულება, დააკვირდეს სტატუსიანი მასწავლებლის გაკვეთილს.

ხათუნა ბარაბაძე განმარტავს: „სკოლას უნდა ჰქონდეს ხარისხის მართვის დამოუკიდებელი სისტემა და წარმოუდგენელია, ეს სისტემა ყველა სკოლისთვის იყოს ერთი და იგივე. სკოლამ გაცილებით უკეთ იცის საკუთარი ადამიანური და მატერიალური რესურსი; ასევე, განვითარების რა ეტაპზე არიან მასწავლებლები და შესაბამისად, სწორედ პედაგოგებზე მორგებული სისტემა უნდა დანერგოს სკოლამ...

წინა სქემაში განსაზღვრული იყო - რა უნდა გაეკეთებინა სკოლას და ზოგ შემთხვევაში, უჭირდათ ობიექტური გადაწყვეტილების მიღება; ამიტომ სკოლას ჩამოერთვა გარემექანიზმები და დავიტოვეთ შიდა ხარისხის განვითარების მექანიზმების შექმნის ვალდებულება, რომელიც ორიენტირებული იქნება მხოლოდ განმავითარებელ უკუკავშირზე.

სკოლა უნდა იყოს მასწავლებლის მხარდამჭერი, უნდა შექმნას სტრატეგიული განვითარების დოკუმენტი, ხედვა, განვითარების პოლიტიკა, ოღონდ ეს უნდა მოხდეს მასწავლებლების უშუალო ჩართულობით. სქემა აბსოლუტურად ათავისუფლებს სკოლასაც და მასწავლებლებსაც, გარედან იყოს შემოტანილი შეფასების კითხვარი; ხარისხის განვითარების დამოუკიდებელი სისტემა სკოლამ თავად უნდა შექმნას“.

ხათუნა ბარაბაძემ ასევე ყურადღება გაამახვილა იმაზე, რომ ზოგადი განათლების შესახებ კანონით, დირექტორს ევალება სკოლაში ხარისხის განვითარების პროცესების უზრუნველყოფა, ოღონდ არ დგება არანაირი ოქმი:

„თავად უნდა განსაზღვროთ რუბრიკა, ინსტრუმენტები, ასევე თვითშეფასების რა ფორმებსა და საგაკვეთილო დაკვირვების რა მეთოდს გამოიყენებთ. ჩვენ გათავისუფლებთ რუტინული ფორმების, ოქმების შედგენისგან. სკოლამ  განსაზღვროს, როგორი სისტემა უნდა და როგორ ხედავს მასწავლებლისა თუ მოსწავლის შედეგების გაუმჯობესებას.

გვჯერა, ეს ყველაფერი მიგვიყვანს სკოლების ავტონომიურობის გაზრდამდე; სკოლა საჯარო სამართლის იურიდიული პირია და შესწევს ძალა, თავად განსაზღვროს, რა სჭირდება  მასწავლებელს, მოსწავლეს. მასწავლებლის პროფესიული განვითარება კი მოსწავლის შედეგთან უნდა იყოს ასოცირებული.

შედეგები ერთ და ორ დღეში არ მიიღწევა. სკოლა ვალდებულია, მხარში დაუდგეს მასწავლებელს, თუმცა ის დასჯაზე ორიენტირებული ვეღარ იქნება. მასწავლებლებს ვერავინ დაემუქრება სტატუსის ჩამორთმევით. სკოლამ  განმავითარებელი შეფასება უნდა მისცეს, ხოლო იქ სადაც, ერთი მასწავლებელი მეორეს უწერს განმსაზღვრელ შეფასებას, ვერასდროს მივიღებთ სასურველ შედეგს, რასაც სკოლის დეცენტრალიზაცია ჰქვია“.