თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ალისუბნის თემის N1 საჯარო სკოლის X კლასის მოსწავლე ნუნუ კუტივაძე კორონავირუსის გამო დასადგურებულ „სიჩუმის 1 თვეს“ ჩანახატს უძღვნის და საკუთარი თვალით დანახულ გაზაფხულს აღწერს, რომელიც კორონავირუსის გამო სხვებისგან განსხვავებულია. 

etaloni.ge მოსწავლის მიერ გადმოცემულ სევდიან ნაფიქრალს უცვლელად გთავაზობთ:                                    

                                                             ჩემი თვალით დანახული სამყარო

დადგა ახალი რეალობის დასაწყისი...

რეალობისა, სადაც ადამიანებს ერთმანეთის ეშინიათ, ერთმანეთს გაურბიან  და  ერთმანეთისგან სიშორეს ამჯობინებენ...

ბოლო ერთმა თვემ ძალიან ბევრ რამეზე დამაფიქრა და თან მომცა საშუალება სხვაგვარად დამენახა სამყარო, დამეხმარა ადამიანური ურთიერთობების არსს უფრო ღრმად ჩავწვდომოდი და ფერადი კი არა, მუქი ფერებით გაჯერებული დამენახა ახალი სამყარო,  სადაც შიშია გამეფებული... (და სამწუხაროა, რომ ამ ჯერჯერობით დასასრული არ აქვს.)

ასეთი ცივი და შიშის მომცველი გაზაფხული არასდროს ყოფილა,  არც ცხოვრება ყოფილა ასეთი დამრთგუნველი და სიცოცხლე დაუცველი.

გაზაფხულის სილამაზე და მრავალფეროვნება ადამიანისგან აღარ აღიქმება, მათთვის საფიქრალი მხოლოდ ერთია - როგორმე გადარჩნენ...

ხეებსაც გასცვეთიათ თავისი ჭრელი, ხელთუქმნელი კაბები და უხალისოდ დაუშვიათ ტოტები დაბლა...  ისინიც დარდობენ, განიცდიან კაცობრიობის თავს დატეხილ უბედურებას...

თითქმის ერთი თვე მიიწურა იმის მოლოდინში, რომ კოშმარად ქცეული დღეები ჩაივლიდა, შიშით ავსილი გულები დამშვიდდებოდა და სამყარო კვლავ შეიმოსებოდა ნათელი ფერებით, ისევ გაუღიმებდნენ ადამიანები ერთმანეთს და გულწრფელ სიყვარულს გაუზიარებდნენ ერთურთს. 

.... მწარე რეალობაა, მაგრამ ერთმანეთთან ურთიერთობის სიმბოლოდ ვირტუალური სამყარო იქცა, რომელიც რეალური სამყაროსგან ძირეულად განსხვავდება, თუმცა ამ ყველაფერმა ადამიანები ძალიან ბევრ რამეზე დააფიქრა, მიახვედრა, რომ მართლაც „წუთია  წუთისოფელი.“

ყველაფრის მიუხედავად, ადრე თუ გვიან ყველაფერი დასრულდება, დასრულდება შიში და ერთმანეთის მონატრება.

ღრმა რწმენით მწამს, რომ უფლის ნებით კვლავ შემოაბიჯებს ჩვენს ცხოვრებაში გაცრეცილი, შიშის მომგვრელი გაზაფხულის ნაცვლად თბილი, ხატულა და ფერადი კაბებით შემოსილი გაზაფხული.

ჩემი ნატვრაა ტკივილის გარეშე მიხაროდეს, მოღრუბლულ  ცაზე ცხრათვალა მზეს ვხატავდე და ყოველი დღის გათენებას სიხარული და ბედნიერება მოჰქონდეს... 

ღმერთი მოწყალეა, ამიტომაც მჯერა, რომ მალე ყველფერი კარგად იქნება...   

ჩანახატი გამოგზავნილია „მონატრების 1 თვე - რა გვასწავლა სიჩუმემ“ თემის გამოხმაურების ფარგლებში