ერთიანი ეროვნული გამოცდები დასრულდა, აბიტურიენტებმა უკვე ყველა გამოცდა დაწერეს, გამოქვეყნდა გამოყენებული ტესტებიც. ახლა კი თითოეული მათგანი ქულებს ელოდება. 

როგორც ყოველთვის, ახლაც აქტუალურია საკითხი, თუ რომელი ვარიანტები გამოცხადეება ე.წ. რთულ ვარიანტად. აპლიკანტებისა და მათი გულშემატკივრებისთვის განსაკუთრებით საინტერესოა, თუ რის მიხედვით ცხადდება ვარიანტი რთულად. ამაზე პასუხის პოვნა შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრის გვერდზეა შესაძლებელი. 

ტესტის სირთულე სხვადასხვანაირად შეიძლება გავიგოთ. მაგალითად: ტესტის საშუალო სირთულე არის ტესტის საშუალო ქულა გაყოფილი ტესტის მაქსიმალურ ქულაზე და გამრავლებული 100%-ზე, ანუ ტესტის საშუალო სირთულე აჩვენებს - მაქსიმალური ქულის რამდენ პროცენტს იღებენ საშუალოდ აბიტურიენტები. მეორე მხრივ, შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ტესტის ის ვარიანტია უფრო რთული, რომელშიც მინიმალური კომპეტენციის ზღვარი აბიტურიენტების უფრო დიდმა პროცენტმა ვერ გადალახა, ან შეიძლება ტესტის ის ვარიანტი ჩავთვალოთ რთულად, რომელშიც მაღალი ქულები (მაგალითად 60 ქულაზე მეტი) მიიღო აბიტურიენტების ყველაზე მცირე პროცენტულმა რაოდენობამ.

გარდა ამისა, როოგრც naec-ის გავრცელებულ განმარტებაში ვკითხულობთ, შეიძლება ტესტის ერთი ვარიანტი მეორეზე ყველა კომპონენტის მიხედვით არ იყოს უფრო რთული. მაგალითად, შეიძლება ტესტის ერთი ვარიანტი საშუალოდ მეორე ვარიანტზე უფრო მარტივი იყოს (ანუ მისი საშუალო სირთულე მეტი იყოს ტესტის მეორე ვარიანტის საშუალო სირთულეზე), მაგრამ პირველ ვარიანტში აბიტურიენტების უფრო დიდი რაოდენობა ჩაიჭრას ვიდრე მეორეში, ან ნაკლებმა პროცენტმა მიიღოს მაღალი ქულები. ჩვენ ვიტყვით, რომ ტესტის ერთი ვარიანტი უფრო რთულია მეორეზე რომელიმე კონკრეტული ქულის დიაპაზონში, თუ ამ ქულის პროცენტული რანგი პირველ ვარიანტში ნაკლებია მეორე ვარიანტში ამ ქულის პროცენტულ რანგზე. როგორც აღვნიშნეთ, შეიძლება ერთი ქულის დიაპაზონში ერთი ვარიანტი იყოს უფრო რთული და სხვა ქულის დიაპაზონში - მეორე.